Verantwoording Vrije Ruimte

 Interview Twan Huys 

Ik ben al een paar jaar ‘fan’ van Twan Huys. Niet dat ik hetzelfde wil gaan doen als hij, maar gewoon om wat hij heeft bereikt als journalist. Daarnaast vind ik zijn programma College Tour (CT) geweldig. Dus toen ik nadacht over een tweede Vrije Ruimte product bedacht ik me dat ik Twan in de kantine van de FHJ wilde interviewen. 

Na de College Tour-opname met Arjen Lubach sprak ik Twan aan en vroeg of hij naar de FHJ wilde komen. Hij reageerde enthousiast en wilde graag weer eens terug naar de FHJ, al zou het dan in september worden. Ik nam contact op met Demi, die op dat moment nog stage liep bij CT. Hij vertelde me dat hij met hetzelfde plan rondliep, dus toen besloten we het samen te gaan doen. Omdat Demi hem toch af en toe zag, besloten we dat Demi het contact met Twan zou onderhouden.   

In de weken voor het interview begon ik met mijn research. Dat bestond eerst uit de algemene feiten Twan opzoeken. Daarna kwam de meer diepgaande research, onder andere bestaand uit het lezen van zijn boeken (wat ik overigens helemaal niet erg vond). 

Op sommige van deze vragen die ik had bedacht, vond ik het antwoord al online. Vragen zoals: 

Waarom wilde je journalist worden? 

Je stuurde af op radio, wilde je toen nog niet de tv-kant op? 

Je studeerde ook niet in een keer af, hoe komt het dat je een herkansing moest doen?  

Omdat ik ervan uitging dat de eerstejaars niet alle details over Twan weten, heb ik de vragen toch gesteld of met het mij bekende antwoord een nieuwe vraag geformuleerd. 

De vragen hierboven hebben allemaal betrekking op Twan’s studententijd. Dat is eigenlijk ook het enige onderwerp waar Demi en ik alle vragen over hebben gesteld. Daarna lieten we de eerstejaars vragen stellen, maar hadden niet gezegd dat het over zijn studententijd moest gaan. De vragen gingen dus van het ene onderwerp naar het ander en af en toe konden Demi en ik nog een doorvraag stellen of de draad van de powerpoint weer enigszins oppakken. Op deze manier bleef het hele interview wel fris. 

Pas na twee dagen kon ik met een goed gevoel over het interview terugdenken. Daarvoor kon ik eigenlijk alleen zien wat er ‘mis’ was gegaan en wat er beter had gekund:  

Ik kwam bij het stellen van een paar vragen niet goed uit mijn woorden, na het deel over zijn studententijd hebben Demi en ik de regie over het interview compleet uit handen gegeven, die powerpoint bleek daardoor geen leidende draad maar meer iets waar ik een paar keer op terug moest komen,  ik vergat een vraag. 

Enkele van bovengenoemde punten hebben vooral te maken met de zenuwen, want hoe ik het ook probeerde, het lukte me niet om me helemaal te ontspannen. Dat lag niet aan het publiek – ik heb wel vaker voor een (groot) publiek gestaan – maar puur aan het feit dat ik Twan zo bewonder. 

Wat ik geleerd heb: 

-ik moet iets losser het interview in gaan, eigenlijk meer een gesprek proberen te voeren 

-bij dit interview was de inbreng van de eerstejaars leuk, maar anders moet ik zelf de regie meer in handen houden (ook door duidelijk uit te leggen aan het publiek wat de bedoeling is) 

-als je voor het eerst een groot interview gaat doen, begin dan nooit met je grootste idool, want dan weet je zeker dat je het hele interview zenuwachtig bent 

Radio-interview Chris Bajema

Wat wil ik hiermee aantonen: ik kan een goed (radio)interview houden

Ik noem mij hier boven wel een actieve journalist maar dat wil niet zeggen dat ik opeens een heel arsenaal journalistieke producten maak. De opdrachten voor de studie nemen een groot deel van mijn tijd in. Wel krijg ik af en toe een idee voor een leuk journalistiek  projectje. Daarnaast sta ik open voor projecten die van buitenaf komen. Soms lopen die twee in elkaar over. Zo werkte ik een van mijn projectjes om Twan Huys in september naar de FHJ te halen, om hem te interviewen in de kantine. Daardoor raakte ik in gesprek met de docenten die de introductieweek voor de aankomende eerstejaars vorm geven. Zij hadden onder andere het plan om de sjaars te inspireren door twee journalisten die verhalen op straat zoeken, in 2 minuten te laten vertellen hoe zij dat doen. Er moest nog contact worden opgenomen met de journalisten en iemand moest ze natuurlijk gaan spreken. Dat wilden ze door studenten laten doen, dus vroegen zij het onder andere aan mij.

Zo kwam het dat ik Chris Bajema (die geen tijd had ik face-to-face af te spreken) belde vanuit de radiostudio en hem voor een audiostukje van 2 minuten een kwartier lang een interviewde over zijn werkwijze.

De journalistieke innovatie

Wat ik hiermee wil aantonen: ik kan reflecteren op het vak en een idee verzinnen dat de journalistiek kan helpen.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *